Jacoba: Dochter van Nederland

Jacoba van Beieren is een belangrijke persoon in onze geschiedenisboeken. Op haar vijftiende was ze al weduwe (ze was getrouwd met een Franse prins). Ze was gravin van Nederland, Zeeland en Henegouwen (maakt nu deel uit van België). Tijdens haar hele leven (ze leefde van 1401 tot 1436) werd ze geconfronteerd met verschillende tegenslagen (na haar man sterft ook haar vader) Een aantal malen werd geprobeerd haar van het leven te beroven, ze trouwde een paar keer (natuurlijk waren dit gearrangeerde huwelijken) en ze had een moeizame relatie met haar moeder, en dan was er ook nog hoogverraad. Alles bij elkaar genomen een hof-intrige op kleine schaal.

Een volwassen vrouw

De lezer leert Jacoba (Jacqueline) kennen als een jonge vrouw die zich ontwikkelt van een afhankelijke jonge volwassene tot een sterke vrouw die leiding geeft aan hele legers. Ze is onafhankelijk en moet zich schikken in wat de 15e eeuwse maatschappij van haar verwacht. Meestal weigert ze dit te doen.

15e eeuw

De schrijver schetst een levendig beeld van het hof-leven in de 15e eeuw. Het verhaal verschuift van België en Nederland (dat toen nog niet bestond) naar het Engelse hof, waar Jacoba twee jaar verbleef (en een echtgenoot zocht). Een boek met levendige personages.